postheadericon NADMIERNE WYPUKŁOŚCI

Te nadmierne wypukłości powodują jeszcze większe op­tyczne poszerzenie sylwetki i nadają jej-kształt kanciasty.Tułów ma kształt wrzecionowaty, o największym przewężeniu na linii talii. Spódnica zawiesza się na występie kości biodrowej, poniżej największego przewężenia tułowia. Obwód figury ulega w ciągu dnia kilkakrotnym zmianom; rano jest ona szczuplejsza niż po południu. ‘Zwiększenie się obwodu figury powoduje „wędrówkę” spódnicy w, kie­runku największego, przewężenia. Spódnica jest u góry zwężona za­szewkami i ma kształt ściętego stożka, co powoduje marszczenie się spódnicy na wysokości bioder.Reasumując, dla figur o dużej różnicy między obwodem talii i bio- -der nie należy spódnicy mocno pasować w talii. Wówczas zaszewka .Będzie płytsza, swobodnie osiadająca, a^w czasie użytkowania spódnicy -nie wystąpią poziome zmarszczenia.

postheadericon UPROSZCZONE STOPNIOWANIE

Stopniowanie to jest bardzo uproszczone i dostosowane do po- trzeb indywidualnych wykonawców, a nie.zawodowców. Konstruowanie i konfekcjonowanie spódnic, nie nastręcza wyko­nawcom większych kłopotów. Ale nie wszyscy z nich zwracają uwagę na estetykę sylwetki i jej kształt i przystępują do krojenia spódnicy, opierając się jedynie na trzech podstawowych wymiarach: obwodzie pasa, obwodzie bioder i długości ubioru. Tymczasem różnica między obwodem bioder i obwodem pasa oraz inne szczegóły budowy mogą być u kobiet  bardzo różne co powinno rzutować na krój spódnicy.Dopasowanie spódnicy z umieszczeniem linii górnej na wysokości naj­większego przewężenia tułowia wymaga .głębokich .zaszewek, które powodują nadmierne wypukłości (odstające piramidki) na zakończe­niu zaszewek.

postheadericon ZAMYKANIE ZASZEWKI

W; czasie zamykania zaszewki przodu nastąpiło nałożenie się o około 0,5 cm jednej części na drugą^na linii bioder. Suknia ; nie będzie za wąska w biodrach, gdyż przy powiększaniu obwodu : dołu uzyskaliśmy poszerzenie w biodrach.po bokach. Modelować należy zgodnie z rysunkiem 74. Nie wolno poszerzać L sukni na linii zaszewki przedniej, gdyż wtedy linia łuku‘ i rozszerzenie przodu w pobliżu środka będzie niewłaściwe. Nawet lekko falujący się ‘środek przodu sukni sprawia wrażenie,’źe kobieta ma wystający ; brzuch. Dlatego wszystkie poszerzenia przenosimy. na część boczną : przodu. W sukniach rozciętych na linii środka przodu krawędź mozemy wykończyć plisą szerokości np. 5-i-6 cm. Szerokość ta zależy, od ’ wielkości guzików i szerokości przodu.

postheadericon POWIĘKSZONA SZEROKOŚĆ

Całkowitą’szerokość pachy zwężamy o 3,5 cm, ponieważ o taką i wielkość została – powiększona szerokość pachy przodu. Z punktu p1 I wyprowadzamy prostopadłą do linfi bioder. Od’wyznaczonej prostej: zwężamy tył na linii talii o 1,5 cm i poszerzamy na linii bioder o 1/2 [ odcinka ByH-b1. Z punktu b2 wyprowadzamy prostopadłą do linii dołu i poszerzamy dół o 4 cm. Nadmiar w talii tyłu t1H-Ty likwidujemy przez zaszewkę wyznaczoną  na prostej Pc-rBc. Od punktu Dc w lewo poszerzamy.o 3 cm szero­kość tyłu:i 1,5 cm. w prawo zwiększamy obwód dołu .części bocznej. Kształt części tylnej i bocznej wyprowadzamy według rysunku 73. Za­szewkę barkową możemy wyprowadzić od szwu barkowego, odmierzajqc 4 cm od punktu s w lewo.Formę przodu modelujemy, zamykając,zaszewkę w przodzie i zwięk- j szając obwód dołu przez rozcięcie części bocznej przodu.na linii dofu ‘ około 3 ćm.

postheadericon MODELOWANIE SUKNI PRZYLEGAJĄCEJ

Suknię przylegającą, z cięciami przodu biegnącymi od szwów barko­wych do linii boku, klasycznym ty­łem i: odciętą częścią boczną, modelujemy.na formie sukni podstawowej. Ze względu na to, że cięcie fantazyjne przodu wychodzi ze szwu barkowego, należy część środkowq przodu od punktu A poszerzyć o 2 cm, a zwężyć część boczną od punktu A3 o 2 cm. Kształt nowej zaszewki gorsowej należy wypro­wadzić według rysunku. Zmiana kształtu zaszewki spowoduje, prawi- , dłowe układanie się cięcia pionowego na sylwetce.’Nadmiar przodu na linii.   Na podwyższonej linii talii, wybieramy ; przód o 1,5 cm, a poszerzamy na linii bioder o 1/2 odcinka ByH-punktu B3 wyprowadzamy prostopadłą do linii dołu i powiększamy obwód dołu sukni o 4 cm. Linię boku sukni i cięcie fantazyjne przodu i wyznaczamy według rysunku. Odległość cięcia od’ linii talii na linii ., , boku wynosi około 15 cm.


postheadericon CHĘTNIE STOSOWANE PRZEZ FACHOWCÓW

Po zamknięciu należy wyrównać prostą, na której znajdował się punkt x1. Wystającą część należy ściąć. Do wyznaczonych elementów należy dodać za­pasy na szwy 1 można przystąpić do krojenia sukni z tkaniny. Cięcia ukoś- no-poziome będą biegły po skosie tkaniny, który jest podatny na roz­ciąganie, dlatego szwy należy zszy­wać z cienką tasiemką ukośną. Wy­gląda to paradoksalnie, ukos z uko­sem i ma się szew nie rozciągnąć, ale jest to właściwe. Ucięty skośny kawałek tkaniny bawełnianej czy jedwabnej, rozciągnięty.za pomocą żelazka doskonale . zabezpiecza szew przed rozciągnięciem: się i strzępieniem w czasie  noszenia. Ukośne taśmy blokujące nie kur­czą się’w czasie prania i dlatego  chętnie  stosowane- są przez fa­chowców.